Prof. Dr. Turgut Kaçan

İmmünoterapi, bağışıklık sisteminin tümör hücrelerini tanımasını sağlamayı amaçlayan tedavilerin ortak adıdır. Kanser hücreleri bağışıklık yanıtını baskılayan yolları kullanır; bu tedaviler o yolları engelleyerek yanıtın yeniden kurulmasını hedefler.

Böbrek, mesane, akciğer ve deri kanserleri gibi belirli türlerde tedavi seçenekleri arasında yer alır. Uygunluk; kanserin türü, evresi, doku belirteçleri ve hastanın eşlik eden hastalıkları değerlendirilerek belirlenir.

Yan etkileri bağışıklık sisteminin aşırı etkinleşmesinden kaynaklanır ve kemoterapiden farklıdır. Cilt, bağırsak, karaciğer, tiroid ve nadiren akciğer etkilenebilir.

Böbrek hücreli kanser sınırlı bir alandayken cerrahi ile tedavi edilebilir. Hastalık böbrek dışına yayıldığında ise sistemik tedavi gündeme gelir.

Günümüzde bu alanda iki ana yaklaşım kullanılır: tümörün beslenmesini ve büyüme sinyallerini engelleyen hedefe yönelik ilaçlar ile bağışıklık sistemini yönlendiren tedaviler. Bu iki grup tek başına ya da birlikte planlanabilir.

Tedavi seçiminde hastalığın yayılım biçimi, hastalığın seyir hızı, patoloji alt tipi ve hastanın genel durumu değerlendirilir. Yayılmış hastalıkta bile bazı hastalarda böbreğin çıkarılması gündeme gelebilir; bu karar konseyde ele alınır.

Ağrı, kanser hastalarında yaşam kalitesini en çok etkileyen yakınmalardan biridir ve tedavi edilebilir. Ağrının tümüyle kabullenilmesi gereken bir durum olduğu düşüncesi doğru değildir.

Yönetimin ilk adımı ağrının tanımlanmasıdır: yeri, niteliği, şiddeti, gün içindeki değişimi ve neyle arttığı sorgulanır. Sinir kaynaklı ağrı ile doku kaynaklı ağrının tedavisi farklıdır, bu nedenle ayrım önemlidir.

Tedavide basamaklı bir yaklaşım kullanılır; gerektiğinde güçlü ağrı kesicilere geçilir ve sinir ağrısına yönelik ilaçlar eklenir. Işın tedavisi, sinir blokajı gibi yöntemler de seçenekler arasındadır. Ağrı kesicilerin düzenli saatlerde kullanılması, ağrı çıktıkça almaktan daha etkilidir.